Поиск по сайту:

Погода Слуцк
Информация сайта pogoda.by

Пясняр шыпшынавай краіны




ОПРОС

Какую литературу вы читаете?

художественную
научно-популярную
справочную
периодические издания
не читаю

Пясняр шыпшынавай краіны

15 ліпеня споўнілася б 120 гадоў вядомаму беларускаму паэту, празаіку, перакладчыку, крытыку Уладзіміру Мікалаевічу Дубоўку (1900–1976). Малая радзіма паэта – вёска Агароднікі цяперашняга Пастаўскага раёна. “Нядрэнную пачатковую адукацыю” будучы паэт атрымаў у Манькавіцкай народнай школе, куды яго адправілі ў няпоўныя шэсць гадоў, бо меў здольнасці да навукі і ўжо ўмеў чытаць, там ён правучыўся пяць гадоў. У 1912–1914 гг. будучы паэт вучыўся ў Мядзельскім двухкласным вучылішчы. Яго маці добра ведала беларускую мову і, нягледзячы на тое, што сям’я пераехала на сталае жыхарства ў Маскву, размаўляла толькі па-беларуску. “Я ніколі не вучыўся ні ў якіх беларускіх школах, усё маё веданне беларускай мовы – ад маці і з вёскі. Вось чаму я маю поўную падставу называць беларускую мову – матчынай мовай”, – пісаў Уладзімір Дубоўка ў сваёй аўтабіяграфіі “Мой жыццяпіс”.

Лёс паэту выдаўся нялёгкі. Ён вынес на сваіх плячах увесь свінцовы цяжар і ўсю жорсткую рамантыку свайго часу. Уладзімір Дубоўка стаў легендай яшчэ пры жыцці. “Пушкін, я перад табой толькі Дзяржавін”, – так казаў маладому Дубоўку Янка Купала. Адна за другой выходзяць яго зборнікі. А потым дваццаць сем шматпакутных гадоў выгнання, абсалютнай творчай ізаляцыі. Кнігі паэта былі знішчаныя з бібліятэк, у тым ліку і прыватных, ліквідаваныя са школ. Пасля рэабілітацыі ў лістападзе 1957 года Уладзімір Дубоўка жыў у Маскве.

Перажытае адлюстравана ў паэтыцы Уладзіміра Дубоўкі:
сціплая кветка шыпшыны, якая традыцыйна ўпрыгожвала беларускія вясковыя і прыгарадныя сядзібы, стала сімвалам айчыны.